Στην
Παλαιοκαστρίτσα, στο κεντρικό λιμάνι υπάρχουν δύο συνεταιρισμοί από μικρά σκάφη που σε πηγαίνουν μικρές κρουαζιέρες στις θαλάσσιες σπηλιές της περιοχής και σε κοντινές παραλίες. Εδώ έχετε τρεις επιλογές:
1. Μπαίνετε σε μικρό ή μεγαλύτερο σκάφος με
γυάλινο πάτο και πληρώνετε 20 € το άτομο. Πηγαίνετε στις σπηλιές, σε κάποια κοντινή παραλία, κάνετε το μπανάκι σας, τρώτε (έχει στηθεί μπάρμπεκιου όπου ψήνονται επιτόπου διάφορα μεζεδάκια), πίνετε (νερό, χυμό ή κρασί) και γυρίζετε το απόγευμα. Ομπρέλες δεν κουβαλάτε (διαθέτουν τα σκάφη, για χρήση). Όλα αυτά μέσα στην τιμή. Επειδή οι λεπτομέρειες που αναφέρθηκαν μπορεί να ποικίλουν ανάλογα την περίπτωση, καλά θα κάνετε να ζητήσετε διευκρινίσεις για όλα. Τίποτα μην το θεωρείτε αυτονόητο.
2. Νοικιάζετε ένα μικρό σκάφος μαζί με τον καπετάνιο του (επίσης 20 € το άτομο) σας αφήνει σε κάποια παραλία και κανονίζετε την ώρα που θα γυρίσει να σας πάρει. Σ' αυτή την περίπτωση, για όλα τα απαραίτητα πρέπει να φροντίσετε μόνοι σας.
3. Νοικιάζετε ένα σκαφάκι μόνοι σας και πάτε όπου θέλετε. Δε ρώτησα τιμή αλλά δεν το συστήνω κιόλας, το γιατί θα το διαβάσετε στη συνέχεια.
Η φωτογραφία είναι από το λιμανάκι της κεντρικής παραλίας της Παλαιοκαστρίτσας. Το λιμάνι του Αλίπα πιο πέρα είναι για μεγαλύτερα σκάφη.
Εγώ προτίμησα μια παραλλαγή της πρώτης λύσης. Η μόνη διαφορά είναι ότι το σκάφος ήταν ένα
παραδοσιακό καΐκι, η "Αγγελική", χωρίς γυάλινο πάτο και πήγαινε σε πιο μακρινές παραλίες. Η επιβίβαση έγινε στο διπλανό λιμανάκι του
Αλίπα (
κλικ) όπου φεύγουν και πιο μεγάλα σκάφη. Την τιμή την υπολογίζω γύρω στα 20 € το άτομο. Εμείς πετύχαμε καλύτερη τιμή γιατί ο Καπετάν Στέφανος είναι ανεψιός του ιδιοκτήτη του Maria Studios που μέναμε, οπότε πήγαμε συστημένοι.
Η επιλογή τελικά αποδείχτηκε πολύ καλή. Ξεκινήσαμε στις
10 το πρωί με καλό καιρό και νότια κατεύθυνση. Το
μπάρμπεκιου ήταν προγραμματισμένο για την παραλία "
Στελάρι" όπου ο βοηθοί του καπετάν Στέφανου άρχιζαν ήδη τις προετοιμασίες την ώρα που θα ταξιδεύαμε. Την προσπεράσαμε και συνεχίσαμε πιο νότια για βαρκάδα και θέα των δυτικών ακτών. Οι δυτικές ακτές είναι απόκρημνες αλλά σε πολλά σημεία υπάρχουν παραλίες απρόσιτες από τη στεριά σε στιλ "Πόρτο Κατσίκι" με απότομα βράχια πίσω τους, ωραία αμμουδιά και υπέροχα νερά.
Η παραλία Στελάρι
Η πρώτη μας στάση ήταν σε μια
σπηλιά όπου κάναμε τις βουτιές μας και συνεχίσαμε για πιο νότια. Σιγά σιγά όμως άρχισε να σηκώνεται
αέρας οπότε ο καπετάνιος αποφάσισε
αλλαγή του προγράμματος για μια πιο απάνεμη παραλία ώστε να μην κυνηγάμε τις ομπρέλες και να μη μας δέρνουν τα κύματα. Το Στελάρι ήταν ανοιχτή παραλία και πιο ευπαθής στους ανέμους.
Στη σπηλιά
Πλώρη λοιπόν για την
παραλία Γυαλί. Οι ψήστες ειδοποιήθηκαν αλλά μιας και είχαν αρχίσει ήδη το ψήσιμο, μόλις τελείωσαν θα τα φόρτωναν ψημένα και θα τα έφερναν στο Γυαλί.
Η αλλαγή δε μας στεναχώρησε καθόλου. Ίσα ίσα. Η παραλία (
κλικ) ήταν πιο μικρή απ΄ το Στελάρι, περιτριγυρισμένη από βράχια και αυτό την έκανε πιο
όμορφη. Παρόλο που πιο έξω είχαν αρχίσει τα "προβατάκια", στο Γυαλί η θάλασσα ήταν
λάδι. Η παραλία είναι όλο ψιλό βοτσαλάκι όπως και ο βυθός. Την καθαρότητα και τη διαύγεια των νερών μπορείτε να τη μαντέψετε εύκολα από την ονομασία της: "Γυαλί".
Η παραλία
Γυαλί και το καΐκι μας η "Αγγελική"
Αποβίβαση, μπανάκι και σε λίγο ήρθε και το
γεύμα: Κοτόπουλο στα κάρβουνα, σαλάτα, βραστές πατάτες (ολόκληρες), καρπούζι
και από
ποτά, κρασί ρετσινάτο, πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό και νερό. Το προσωπικό πρόσεχε την παραλία σαν κόρη οφθαλμού. Μπορεί οι εκδρομείς να πέταξαν τα σκουπίδια στους κάδους που είχαν φέρει οι υπεύθυνοι αλλά στο τέλος για κάθε ενδεχόμενο έκαναν και οι ίδιοι μια επιθεώρηση μαζεύοντας και το παραμικρό σκουπιδάκι που πιθανόν είχε διαφύγει. Είδατε τελικά; Δεν είμαστε πια οι βρομιάρηδες που ήμασταν κάποτε. Εκπολιτιστήκαμε επιτέλους.
Μετά το φαγητό έκανα μια μικρή φωτογραφική περιήγηση στα βράχια και στο τοπίο με την άγρια ομορφιά του για μερικές γρήγορες λήψεις. Τα αποτελέσματα τα βλέπετε παρακάτω. Ξανά μια βούτα και μέχρι να στεγνώσουμε ήρθε η ώρα για την
αναχώρηση. Ο καπετάνιος μάζεψε την τέντα του καϊκιού και πλησίασε έναν Ολλανδό που ήταν από ώρα εκεί με μια νοικιασμένη βάρκα, τη γυναίκα και το παιδί του. Σε λίγο βλέπω να δένουν τη βάρκα πίσω από το καΐκι και να επιβιβάζουν και την οικογένεια πάνω του. Από ό,τι μου εξήγησε ο καπετάν Στέφανος, αν δεν τους μαζεύαμε εμείς, εκεί θα περνούσαν το βράδυ τους. Όταν ρωτήσαμε τον Ολλανδό πώς έφτασε τόσο μακρυά από την Παλαιοκαστρίτσα με τόσο μικρό σκάφος, μας είπε ότι πήγαινε για πιο κοντινή παραλία αλλά δεν μπόρεσε να αράξει και τα ρεύματα τελικά τον παρέσυραν στο Γυαλί!
Βράχια και θάλασσα στην παραλία Γυαλί
Η γαλήνη στην απάνεμη παραλία του Γυαλιού δεν άφηνε εύκολα (σ' έναν άπειρο σαν κι εμένα) να μαντέψει την
τρικυμία που γινόταν στ' ανοιχτά. Όταν ξανοιχτήκαμε λιγάκι για να περάσουμε το πρώτο ακρωτήρι, κατάλαβα ότι ο καπετάνιος είχε απόλυτο δίκιο. Το δεμένο βαρκάκι πίσω πήγαινε σαν
καρυδότσουφλο. Με άτομα μέσα και έναν άπειρο οδηγό θα αναποδογύριζε σίγουρα. Αλλά και το καΐκι δεν πήγαινε καλύτερα. Ο καπεταν Στέφανος έπαιζε συνέχεια με το τιμόνι και το γκάζι για να το μανουβράρει ανάμεσα στα κύματα. Δεν μπόρεσα να πάρω καμία φωτογραφία από τη φάση γιατί το πρώτο που έκανα ήταν να πάω τη μηχανή στο αμπάρι. Τα κύματα που χτυπούσαν στην πλώρη έσπαγαν και μερικές φορές μας μπουγέλωναν για τα καλά. Δεν μου είχε ξανατύχει κάτι τέτοιο και για λίγο τα χρειάστηκα. Ρε θες να....
Πρέπει να πω ότι ήμασταν οι μοναδικοί Έλληνες στο καΐκι. Οι περισσότεροι ανήκαν σε ένα γκρουπ νεαρών Σέρβων και ήταν και καμιά δεκαριά Ολλανδοί και Γερμανοί. Γύρω στα
40 άτομα σύνολο. Οι νεαροί Σέρβοι, στην αρχή το διασκέδαζαν με τα κύματα αλλά όταν αρχίσαμε να περνάμε το ακρωτήρι και το καΐκι χοροπηδούσε για τα καλά, τα γέλια άρχισαν να γίνονται πιο βεβιασμένα. Μετά από λίγο ανακάλυψαν ένα πεντόλιτρο με ρετσίνα που είχε ξεμείνει από το μπάρμπεκιου και το άδειασαν σε χρόνο DT. Τα γέλια έγιναν ξανά πιο "φυσιολογικά" αλλά και με λίγα χικ ενδιάμεσα.
Εδώ στην "
Αγγελική" όταν τα πράγματα ήταν ήρεμα ακόμα. Και δίπλα ο
Καπετάν Στέφανος σε πρώτο πλάνο.
Τελικά επιστρέψαμε στο λιμανάκι του Αλίπα στις 16:00 περίπου, σώοι αλλά μουσκεμένοι για τα καλά. Τέλος καλό όλα καλά. Αν εξαιρέσουμε την τρικυμία, η κρουαζιέρα ήταν υπέροχη όπως και η παραλία Γυαλί. Τη συστήνω ανεπιφύλακτα, προσέξτε μόνο λίγο τον καιρό πριν ξεκινήσετε. Αλλά με τον καπετάν Στέφανο στο τιμόνι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
