Τελικά την
αδίκησα την παραλία την πρώτη φορά που πήγα γιατί δεν την εξερεύνησα καλά. Έπιασα ένα μέρος της τυχαία και έπεσα κατευθείαν για βουτιά χωρίς να κοιτάξω πολύ παραπέρα. Όμως υπάρχουν αρκετά σημεία χωρίς πέτρες, εντελώς στην αρχή, μόλις κατεβαίνεις το δρόμο, αλλά και στο τέλος της μετά τη στροφή που κάνει προς τα δεξιά. Αυτή τη φορά πήγα πιο προετοιμασμένος και έχω αρκετό φωτογραφικό υλικό.
Η πρώτη φωτογραφία είναι ψηλά
από το δρόμο Σύβοτα - Πέρδικα και μπορείτε να διακρίνετε το νησάκι απέναντι, το εκκλησάκι αριστερά, την παραλία (βέβαια) και το πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα.
Κατεβαίνοντας το δρόμο προς τα εκεί, λίγο
πριν φτάσουμε συναντάμε άλλη μια
παραλιούλα η οποία είναι πολύ όμορφη αλλά γεμάτη πέτρες, Παρά τις
πέτρες όμως, είναι από ό,τι βλέπετε είναι αρκετός ο κόσμος που την προτιμάει για μπάνιο.
Δίπλα της υπάρχει ένα
εστιατόριο και ακριβώς από πάνω ένα μικρό συγκρότημα με
ενοικιαζόμενα δωμάτια.
-----------------
Αφήνουμε τη μικρή παραλία και πάμε στην
κυρίως παραλία της Αγίας Παρασκευής. Κατεβαίνοντας το δρόμο βλέπετε και το
εκκλησάκι που έδωσε το όνομα στην περιοχή και στο τέλος του δρόμου δεξιά το
πάρκινγκ για αυτοκίνητα. Η εποχή είναι τέλος Αυγούστου και υπάρχουν κάποιες θέσεις κενές.
Η παραλία όπως βλέπετε έχει κάτι το ιδιαίτερο με το νησάκι της απέναντι:
Οι πέτρες κυριαρχούν σε αρκετά τμήματα της παραλίας, μέσα και έξω από το νερό αλλά υπάρχουν και κομμάτια της που τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα.
Το μικρό
νησάκι που βρίσκεται απέναντι με την μίνι παραλιούλα των 3-4 μέτρων, λόγω της μικρής απόστασης ελκύει αρκετό κόσμο στο να πάει κολυμπώντας εκεί. Φαίνεται αυτή τη φορά δεν υπήρχαν ρεύματα γιατί ο κόσμος που πήγαινε κολυμπώντας απέναντι ήταν αρκετός.
Ξέχασα να αναφέρω ότι στην αρχή της παραλίας υπάρχει και
beach bar για φραπεδάκι.
Αν προχωρήσετε όμως
προς το τέρμα της, εκεί που στρίβει προς τα δεξιά, υπάρχει άλλο ένα κομμάτι, αρκετά μεγάλο, όπου τα πράγματα είναι ακόμα πιο ήσυχα αλλά και
με λιγότερες πέτρες.
Πιστεύω ότι αξίζει μια επίσκεψη γιατί εκτός από την ομορφιά της, με λίγο ψάξιμο θα βρει ο καθένας τη γωνίτσα που του ταιριάζει.