Μμμμ γύρισα από την Βαρκελώνη!
Γενικές ΠληροφορίεςΗ Βαρκελώνη βρίσκεται εδώ:
Είναι από την μεριά της Μεσογείου και μοιάζει πολύ στο ελληνικό κλίμα. Αρχές Ιούνη που την επισκεφτήκαμε ήταν ηλιόλουστη, δροσερή και με αρκετή υγρασία.

Φτάσαμε ξημερώματα ταξιδεύοντας για 2,30 ώρες περίπου από Αθήνα. Λίγο πριν προσγειωθούμε πετάξαμε σε τόσο κοντινή απόσταση από την παραλία της πόλης που νόμισα ότι τελικά θα προσγειωθούμε στην άμμο! Η συγκεκριμένη παραλία έγινε διάσημη όχι για την θάλασσά της, αλλά για το αεροδρόμιο που βρίσκεται πίσω της, καθώς αφήνει μια αξέχαστη αίσθηση σε όσους βρίσκονται εκεί και βλέπουν το αεροπλάνο να πλησιάζει καταπάνω τους!

Το πρώτο πράγμα που είδαμε περπατώντας το πρωί στους δρόμους της πόλης ήταν... οι οδοκαθαριστές της! Είναι σίγουρα οι ήρωες της πόλης! Υπάρχουν παντού, σε πεζόδρομους, στο μετρό, στον δρόμο και κάνουν πολύ καλή δουλειά γιατί η πόλη είναι πραγματικά καθαρή. Είναι επίσης αυτοί που μας βοήθησαν πολλές φορές να κατατοπιστούμε στους δρόμους της Βαρκελώνης, όταν δε βρίσκαμε κάποιον καθαρόαιμο ντόπιο (όλοι τουρίστες τς τς)
ΑξιοθέαταΚαταρχάς σε όλη την πόλη υπάρχουν διάσπαρτα έργα του Antoni Gaudí. Ο Gaudí ήταν ένας σπουδαίος αρχιτέκτονας που η πόλη της Βαρκελώνης τού οφείλει σήμερα την τουριστική της ανάπτυξη. Όταν πήρε το πτυχίο του, ένας καθηγητής είχε πει: "Ποιος ξέρει αν δώσαμε τον πτυχίο σε έναν τρελό ή σε μια ιδιοφυΐα. Ο χρόνος θα δείξει." Τελικά ο Gaudí αποδείχτηκε το δεύτερο. Με επιρροές από την γοτθική αρχιτεκτονική δημιούργησε ένα δικό του στυλ, όπως επίσης κι έναν νέο τρόπο να δομεί κτίρια. Οι μελέτες του και οι ιδέες του είναι σήμερα αυτό που θαυμάζουμε όλοι στο μεγάλο έργο της ζωής του, την Sagrada Familia, στην ανοικοδόμηση της οποίας αφιερώθηκε αποκλειστικά τα 15 τελευταία χρόνια της ζωής του. Δυστυχώς πέθανε πριν το ολοκληρώσει, όταν χτυπήθηκε από ένα τραμ. Επειδή ήταν ρακένδυτος τον περνούσαν όλοι για άπορο και κανείς δεν ήθελε να τον πάει στο νοσοκομείο. Τελικά μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο των απόρων. Όταν τον βρήκαν οι φίλοι του προσπάθησαν να τον πάνε σε ένα καλύτερο νοσοκομείο, αλλά αυτός αρνήθηκε λέγοντας ότι ανήκει εδώ με τους φτωχούς. Πέθανε τρεις μέρες αργότερα.
Η
Sagrada Familia είναι ένας ναός που μου έκοψε την ανάσα. Βγαίνοντας από τη έξοδο του μετρό κοιτάξαμε πίσω μας. Ήταν εκεί και ήταν ...απίστευτο! Βέβαια είχαμε φανταστεί ότι θα βρίσκεται κάπου μέσα σε ένα πάρκο. Η πραγματικότητα είναι ότι βρίσκεται περικυκλωμένη από δρόμους, στην άκρη των οποίων έχουν στηθεί παράγκες που πουλάνε κλασικά τουριστομπιχλιμπίδια.
Η Sagrada Familia εξωτερικά Η είσοδος έχει 8 ευρώ για να επισκεφτείς το εσωτερικό του ναού. Υπάρχει και η δυνατότητα με 2 ευρώ επιπλέον να ανέβεις με ανελκυστήρα στους πύργους της, αν έχεις το κουράγιο να περιμένεις 90 λεπτά που είναι ο μέσος χρόνος αναμονής. Δυστυχώς ο όμορφος θόλος που φαίνεται στη φωτογραφία παρακάτω κρύβει τι πραγματικά είναι το εσωτερικό του ναού...
Ο όμορφος θόλος ... ...και το εργοτάξιο στο εσωτερικό του ναού
(μέχρι το 2026)Ο
καθεδρικός ναός της Βαρκελώνης αφιερωμένος στην αγία Ευλαλία, βρίσκεται στην παράκαμψη ενός κεντρικού πεζόδρομου. Είναι εντυπωσιακός στο εσωτερικό του, γοτθικής αισθητικής. Εμείς τον πετύχαμε κατά την διάρκεια εργασιών για αναπαλαίωση, γι'αυτό η πρόσοψή του είναι καλυμμένη με ένα τυπωμένο προστατευτικό πανί. Όλα τα σημαντικά κτίρια προς αναπαλαίωση στην πόλη είχαν τέτοιου είδους τυπωμένα καλύμματα, μια πολύ ωραία ιδέα και από αισθητικής πλευράς για να μην χάνει το ενδιαφέρον του ένα κτίριο.
Η είσοδος του καθεδρικού ναού της Βαρκελώνης ...και ηλεκτρονικά κεράκια για τους πιστούς 
Το
πάρκο Guell είναι ένα μεγάλο ασυνήθιστο πάρκο. Ο Eusebi Guell ανέθεσε στον Gaudi τη δημιουργία του και ήταν προορισμένο για την αριστοκρατία της εποχής. Βρίσκεται λίγο έξω από το κέντρο της πόλης και είναι μάλλον το μοναδικό μεγάλο αξιοθέατο που δεν έχει κοντά κάποια στάση μετρό και θέλει περπάτημα μισής ώρας μέσα από στενά και ανηφόρες. Για να το βρούμε απλά πηγαίναμε από τους δρόμους με την μεγαλύτερη κίνηση πεζών. Είναι πανέμορφο και δείχνει για άλλη μια φορά την ιδιαιτερότητα ύφους των δημιουργιών του Gaudi.

Η
La Rampla είναι ο μεγαλύτερος πεζόδρομος της Βαρκελώνης και σίγουρα ο πιο ενδιαφέρον δρόμος της. Εκτείνεται για ένα χιλιόμετρο ώσπου καταλήγει στο λιμάνι. Έχει από τουριστικά είδη και ανθοπωλεία μέχρι εστιατόρια, λαχαναγορά, sex shop και ζωγράφους ή καλλιτέχνες με απίστευτες στολές! Είναι πραγματικά μια έκπληξη εικόνων και παραστάσεων που με καταμάγεψαν!
Πίνακες στημένοι στην άκρη της La Rampla όπου οι ζωγράφοι δημιουργούν επιτόπου τα έργα τους
Λαϊκή αγορά σε στενό δίπλα από την Rampla (πανάκριβηη
)
Και ο αγαπημένος μου διάολος ..αχχχ 
Το
Barri Gòtic είναι το κέντρο της παλιάς πόλης της Βαρκελώνης. Εκτείνεται δίπλα από το μεγάλο πεζόδρομο της Rampla και έχει πολλά μικρά δρομάκια και μονοπάτια όπου δε περνάνε οχήματα. Όλα τα μονοπάτια καταλήγουν συνήθως σε μεγάλες πλατείες που είναι κυκλωμένες από παλιά κτίρια περασμένων αιώνων, τόσο ρομαντικά και ήσυχα! Η παλιά αρχιτεκτονική του σε μεταφέρει σε άλλες εποχές. Οι λεπροί-κουτσοί-τυφλοί ζητιάνοι που συναντάς καθώς προχωράς σε μεταφέρουν επίσης σε άλλες εποχές ...μεσαιωνικές θα έλεγα.
Ένας υπέροχος μουσικός στην άκρη του δρόμου στην παλιά πόλη.
Προς τα βορειοδυτικά της πόλης υπάρχουν όμορφα νεοκλασικού τύπου κτίρια. Για να εξερευνήσουμε την Βαρκελώνη σκεφτήκαμε να μπαίνουμε σε μετρό, τραμ κι όπου μας βγάλει.
Προσοχή! Πολύ σημαντικό αν κινείστε με μεταφορικά μέσα να αγοράσετε κάρτα ημέρας, τριημέρου ή εβδομαδιαία γιατί είναι τρομερά ασύμφορο να πληρώνει κανείς για την κάθε διαδρομή. Η κάρτα αυτή καλύπτει όλα τα μεταφορικά μέσα, εκτός από το νυχτερινό λεωφορείο. Ένα από αυτά τα ωραία κτίρια που συναντήσαμε ήταν και το
les teresianes. Βέβαια από την πρώτη στιγμή που μπήκαμε στην αυλή νιώσαμε κάπως...περίεργα. Παρκαρισμένες Μercedes και Porsche και παραξενευτήκαμε που δεν υπήρχαν κι άλλοι τουρίστες τριγύρω (όπως γίνεται συνήθως στα μέρη που πάμε

) Αφού βγάλαμε αρκετές φωτογραφίες, ένας κύριος ντυμένος σαν βασιλικός υπηρέτης μας είπε ότι είναι ιδιωτική περιοχή και δεν επιτρέπεται να βρισκόμαστε εκεί...μάλιστα

Κατόπιν εορτής έμαθα ότι το κτίριο είναι κι αυτό μια δημιουργία του Gaudi, από τις πιο συντηρητικές του, και ότι λειτουργεί σαν κολέγιο.
les teresianesΜετά από αυτή τη γκάφα, προχωρήσαμε ένα βήμα παραπέρα... Πήραμε το τραμ και χωρίς να το καταλάβουμε βρεθήκαμε έξω από τη Βαρκελώνη να ταξιδεύουμε μέσα στο δάσος.

Καταλήξαμε στο χωριό La Floresta, που θα το αναφέρω για τα υπέροχα παιδιά που μας βοήθησαν να ξαναγυρίσουμε στη πολή και μας διασκέδασαν (μας βοήθησαν εν ολίγοις να παρανομήσουμε ανοίγοντάς μας τις πόρτες που οδηγούν στη στάση χωρίς να πληρώσουμε διπλό εισητήριο μιας και βγήκαμε έξω από τη ζώνη της πόλης)
direcio ---> BarcelonaΓυρνώντας πάλι πίσω στην Βαρκελώνη και μάλιστα στο λιμάνι της, πήγαμε στο ενυδρείο, το μεγαλύτερο της Ευρώπης! Το
L'Aquarium είναι ένα πραγματικό μεγάλο σύγχρονο κτίριο που έχει πολλά πολλά ψάρια, ειδικά διαμορφωμένο χώρο για παιδιά με διαδραστικά και έξυπνα παιχνίδια και έναν κινητό διάδρομο 80 μέτρων όπου μπορείς να δεις πολλούς καρχαρίες! Ήταν υπέροχη εμπειρία και ο χώρος ήταν πραγματικά πολύ όμορφα διαμορφωμένος. Δε μύριζε πουθενά "ψαρίλα", το περιβάλλον ήταν σκοτεινό ενώ οι χώροι που φιλοξενούνταν τα διάφορα θαλασσινά ήταν πολύ όμορφα διακοσμημένοι. Επίσης ακουγόταν διάφοροι ήχοι του βυθού (όχι χαζομπουρμπουλήθρες και κυματάκια να σκάνε). Είχε γίνει πολύ καλή δουλειά μέχρι και στον ήχο! Φύγαμε εντυπωσιασμένοι!
ΔιασκέδασηΤα βράδια φέρναμε κυρίως βόλτες στις πλατείες και τους δρόμους της πόλης, όταν δηλαδή δεν ήμασταν ξεθεωμένοι από την υπόλοιπη μέρα. Εκεί που οι Πακιστανοί πουλούσαν τενεκεδάκια μπύρας στους περαστικούς και οι Ισπανοί μοίραζαν φιλάκια (κλασικό ισπανικό καμάκι) σε εμάς τις γυναίκες (πιστεύω μέχρι και 70αρες πρέπει να παίρνουν φιλάκια στην Ισπανία)

Το δεύτερο βράδυ μας βρεθήκαμε στο Hard Rock Cafe της Βαρκελώνης, που βρίσκεται στη κεντρική πλατεία της, την plaza Catalunya. Εκεί βρήκαμε και τους πρώτους Έλληνες του ταξιδιού!:D Εκεί βρήκαμε επίσης και τους πρώτους Ισπανούς που ήξεραν να μιλάνε Αγγλικά!
God is my Co-Pilot. 
Gracias!
Journeyer Mariana Zikou