επόμενο »

[Επισκέπτης]

Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
Χάσατε το email ενεργοποίησης;

1 ώρα 1 μέρα 1 εβδομάδα 1 μήνας Χωρίς όριο

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης

Σύνθετη αναζήτηση

[gr-traveler]

Φέτος αποφασίσαμε να πάμε Χαλκιδική. Ένας προορισμός που είχα να επισκεφτώ περίπου 20 χρόνια. Δεν ξεκινήσαμε με συγκεκριμένο πρόγραμμα. Τελευταίες μέρες του Ιουλίου. Δωμάτιο δεν είχαμε κλείσει πουθενά με το σκεπτικό να ψάξουμε επιτόπου. Σκεφτόμασταν καταρχάς για το πρώτο «πόδι» (Κασσάνδρα) αλλά δεν ήταν και σίγουρο. Το δεύτερο «πόδι» είναι η Σιθωνία ενώ το τρίτο είναι ο Άθως (Άγιο Όρος).

[gr-traveler]

Ο πρώτος σταθμός μας ήταν η Άθυτος, στο πρώτο "πόδι" στη χερσόνησο της Κασσάνδρας. Ένα όμορφο χωριό με πλακόστρωτους πεζόδρομους που βρίσκεται αρκετά πάνω από την παραλία. Αν μείνεις εκεί και θέλεις να κατέβεις πεζός στην παραλία, θα πρέπει να λάβεις υπ’ όψιν ότι στο γυρισμό θα έχεις μια πολύ ζόρικη ανηφοριά.
Εμείς βέβαια κατευθυνθήκαμε αμέσως στην παραλία και χωρίς να γνωρίζουμε, πέσαμε στο χειρότερο κομμάτι, το δεξιό, που βρισκόταν δίπλα από εκεί που μπόρεσα να παρκάρω το αυτοκίνητο. Η παραλία σε εκείνο το σημείο είχε πολλές πέτρες και βράχια και δεν σε ενθουσίαζε ιδιαίτερα για μπάνιο.

Στο αριστερό της τμήμα όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και πολύ πιο όμορφα από ό,τι βλέπετε και στην παρακάτω εικόνα.

Μιας και ήθελα πρώτα να κάνω μερικές προσπάθειες για σπίτι δίπλα στη θάλασσα, συνέχισα με νότια κατεύθυνση για το επόμενο χωριό.

[gr-traveler]

Η Καλλιθέα είναι ίσως το πιο πολύβουο χωριό αυτής της πλευράς της Κασσάνδρας. Σταματήσαμε για λίγο στο δρόμο για να δούμε τι υπάρχει από κάτω, μιας και ο κεντρικός δρόμος περνάει αρκετά ψηλότερα και μακριά από την παραλία.

Δίπλα ακριβώς από το δρόμο υπάρχει μια μικρή εκκλησία και ένα ωραίο παρκάκι με σιντριβάνι και θέα προς τη θάλασσα. Φτάνοντας στο πλάτωμα που σχηματίζεται στην άκρη της πλατείας κοίταξα να δω τι γίνεται από κάτω.
Την παραλία στο μεγαλύτερο τμήμα της την κρύβουν τα μεγάλα ξενοδοχεία που υπάρχουν δίπλα της.
Το σκηνικό δεν με εντυπωσίασε ιδιαίτερα γιατί έψαχνα για κάτι πιο ήσυχο.

Συνέχισα νότια αλλά πρέπει να πω ότι επισκέφτηκα την Καλλιθέα ακόμα δύο φορές. Τη δεύτερη φορά όμως πήγα κατευθείαν στην παραλία.
Η παραλία της, όπως βλέπετε, είναι ακριβώς δίπλα από τα ξενοδοχεία. Πολύς κόσμος, beach bar, beach βόλεϊ, ταβέρνες, ξαπλώστρες, ρακέτες και τα γνωστά.

Η θάλασσα είναι πολύ καλή για μπάνιο (όπως σχεδόν παντού στη Χαλκιδική) και ο κόσμος είναι κάθε καρυδιάς καρύδι: Όλες οι εθνικότητες και όλες οι ηλικίες. Για φραπεδάκι καθίσαμε στο γωνιακό «Margarita», το beach bar του πιο κοντινού ξενοδοχείου προς την αποβάθρα που μπαίνει μέσα στη θάλασσα.

Επίσης φάγαμε ένα βράδυ στο «Παραμύθι» (πάνω στο χωριό, δίπλα στο δρόμο) το οποίο είναι συμπαθητικό και με ωραίο διάκοσμο αλλά, χωρίς να έχω κάποιο παράπονο, θα το χαρακτήριζα ελαφρώς υπερεκτιμημένο.

[gr-traveler]

Στην Κρυοπηγή όλη η κίνηση βρίσκεται δίπλα στο δρόμο. Την επισκέφτηκα ένα βράδυ για φαγητό. Κατέβηκα και κάτω προς τη θάλασσα μήπως υπάρχει καμιά παραλιακή ταβέρνα αλλά αντίκρισα την απόλυτη ερημιά! Όλα τα μαγαζιά είναι πάνω στο δρόμο.

[gr-traveler]

Πρωτομπαίνοντας λοιπόν στην Κρυοπηγή, σταμάτησα να πάρω ένα χάρτη με τις παραλίες της Χαλκιδικής (2 €) και ρώτησα και για δωμάτια δίπλα στη θάλασσα. Πληροφορήθηκα ότι λίγο πιο νότια, όπου ο δρόμος κατηφορίζει με στροφές ανάμεσα στα πεύκα, μετά την ταμπέλα του ξενοδοχείου “Kassandra Palace”, στρίβοντας αριστερά (πάνω σε μια δεξιά στροφή, εκεί που λέει προς «Villa George”) υπάρχει ένας παράλληλος δρόμος προς τον κεντρικό, μικρότερος, ο οποίος όμως είναι παραλιακός με πολλά σπιτάκια και μικρά ξενοδοχεία δίπλα του και καταλήγει στο επόμενο χωριό, το Πολύχρονο. Καλύτερα να αποφύγετε το στρίψιμο αριστερά πάνω στη δεξιά στροφή (απαγορεύεται, έχει διπλή γραμμή) γιατί από απέναντι η ορατότητα είναι περιορισμένη και μερικοί έρχονται «πατημένοι». Αν έχει πολλή κίνηση, συνεχίστε και κάντε παραπέρα αναστροφή. Και πάλι όμως το σημείο (οξεία γωνία) είναι πολύ επικίνδυνο γιατί θα πρέπει να μειώσετε πολύ την ταχύτητα. Φροντίστε αυτοί που έρχονται πίσω σας να καταλάβουν τις προθέσεις σας κόβοντας ταχύτητα αρκετά πιο πριν. Προσοχή!

Κι ερχόμαστε τώρα στο δωμάτιο (περίπου 300 μ. πιο πέρα από τη διασταύρωση που ανέφερα παραπάνω). Κοιτάξτε και τις εικόνες: Κάτω από το μπαλκόνι μια περιποιημένη αυλή με γκαζόν και διαδρόμους, στη συνέχεια το ήσυχο δρομάκι με ελάχιστη κίνηση (και πλαστικά σαμαράκια για μείωση της ταχύτητας), συνέχεια πάλι με γκαζόν, ένα κιόσκι σκεπασμένο με κεραμίδια, ένα μπάρμπεκιου στην άκρη, μερικές καρέκλες κάτω από τα δεντράκια και από κάτω η αμμώδης παραλία με τα τουρκουάζ χρώματα, τον αμμώδη βυθό και τα νερά της να βαθαίνουν ομαλά!

Θυμήθηκα το ανέκδοτο με τους δυο Πόντιους που συναντήθηκαν  στον παράδεισο:
-   Ωραία είναι εδώ πέρα στον παράδεισο, κουμπάρε, λέει ο πρώτος.
-   Ωραία είναι, κουμπάρε, απαντάει ο δεύτερος, αλλά σαν τη Χαλκιδική δεν είναι!

Α! Και η τιμή; 70 € την ημέρα το τρίκλινο (για 5 μέρες). Ένα δωμάτιο με 1 διπλό κρεβάτι + 1 μονό, κουζινάκι, ψυγείο, αιρκοντίσιον, τηλεόραση και τα απαραίτητα . Δίπλα ακριβώς από τα δέκα περίπου δωμάτια, υπάρχει χώρος για τα αυτοκίνητα, όπου αν βρείτε θέση κάτω από τη σκιά των ελαιόδεντρων που υπάρχουν εκεί, γλιτώνουν αρκετό ήλιο.

Το εν λόγω κατάλυμα ξεχωρίζει εύκολα από τα τσιμεντένια κολωνάκια που έχει ο περίβολος της αυλής του δεξιά από το δρόμο (με τη θάλασσα αριστερά σας). Σε χαμηλή σεζόν θα πληρώσετε πολύ λιγότερα (ίσως και 50 €). Εγώ πήγα από τις 28 Ιουλίου ως τις 2 Αυγούστου.

[gr-traveler]

Από τα χωριά που επισκέφθηκα, το Πολύχρονο το βρήκα το πιο ενδιαφέρον για φαγητό και για βόλτα. Όλες οι ταβέρνες, τα καφέ και τα μπαρ βρίσκονται δίπλα στην παραλία από την οποία τα χωρίζει ένας πεζόδρομος. Σχεδόν όλη η παραλία είναι γεμάτη με ξαπλώστρες και ομπρέλες. Δεν έκανα μπάνιο εκεί αλλά η θάλασσα φαινόταν το ίδιο καλή σαν κι αυτή που είχα κάτω από το δωμάτιο που έμενα.

Το βράδυ γίνεται χαμός από τον κόσμο. Όλοι κάνουν βόλτα στον παραλιακό πεζόδρομο, όπου υπάρχει πλήθος πλανόδιων που πουλάνε ό,τι μπορείς να φανταστείς. Σαν ένα μικρό παζάρι. Υπάρχουν ακόμα και πολλοί κάθετοι πεζόδρομοι. Στο μεγαλύτερο τμήμα του χωριού, που βρίσκεται πιο κοντά στην παραλία, απαγορεύεται η κυκλοφορία των αυτοκινήτων από τις 19:00 ως τις 01:00 το βράδυ.

Για φαγητό, από τη στιγμή που ανακάλυψα την ταβέρνα «Κλεάνθης», δεν έκανα άλλους πειραματισμούς. Το φαγητό ήταν πολύ καλό από όλες τις απόψεις: ποιότητα, ποσότητα και τιμή. Για 3 άτομα πληρώναμε κοντά στα 30 € και στο τέλος είχε και κέρασμα ρεβανί με παγωτό, καρπούζι ή μους σοκολάτα. Συστήνω τις μερίδες σε πήλινο: παστίτσιο, μουσακά και τα ψητά λαχανικά σε πήλινο καθώς και την «παραδοσιακή χωριάτικη σαλάτα» όπου εκτός από τα γνωστά (φέτα, ελιές κτλ.) έχει και πιπεριά Φλωρίνης και αυγό μέσα!

Σημ. Στο χωριό Χανιώτη που είναι λίγο πιο νότια μου είπαν ότι είναι το ίδιο στιλ με το Πολύχρονο και ίσως και καλύτερα ακόμα. Δυστυχώς δεν το επισκέφτηκα.

[gr-traveler]

Το Ποσείδι βρίσκεται στο μέσο περίπου της δυτικής ακτής της Κασσάνδρας (ο δρόμος ξεκινάει μέσα από την Καλλιθέα) και είναι ένα μικρό παραλιακό χωριό, πολύ πιο ήσυχο από αυτά της ανατολικής ακτής. Δεν κολυμπήσαμε στην παραλία που βρίσκεται μέσα στο χωριό αλλά προχωρήσαμε πιο πέρα προς την απόληξη της αμμώδους χερσονήσου, προς τη μεριά που βρίσκεται ο φάρος.

Αυτή εδώ είναι η γωνιά των κάμπινγκ. Εδώ υπάρχει ένα Κάμπινγκ (του ΕΟΤ;), το φοιτητικό κάμπινγκ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αλλά και ένα του Πολεμικού Ναυτικού!.

Εμείς στήσαμε την ομπρέλα μας στην αρχή της «μύτης» από την νότια πλευρά, με τον φάρο στην πλάτη μας γιατί μέχρι εκεί έφτανε το ΙΧ μου. Όποιος έχει 4Χ4 ή απλά είναι πιο τολμηρός, μπορεί να φτάσει και μέχρι την άκρη της μύτης οδηγώντας. Δε συστήνω όμως τη διαδρομή με τα πόδια γιατί αν και η απόσταση ξεγελάει με την πρώτη ματιά, πλησιάζει το χιλιόμετρο και το περπάτημα στην άμμο με ντάλα ήλιο σίγουρα δεν είναι και τόσο ευχάριστο.

Η παραλία έχει χοντρή άμμο ανακατεμένη με ψιλό βοτσαλάκι και ελάχιστες σκόρπιες πετρούλες στο βυθό. Τα νερά βαθαίνουν ομαλά και είναι ευχάριστα για κολύμπι.

[gr-traveler]

Μας είχαν συστήσει αυτήν την παραλία και γι’ αυτό είπαμε να την επισκεφτούμε. Βρίσκεται πιο κάτω από το Πευκοχώρι, έτσι συνεχίσαμε νότα από το Ποσείδι και στην Αγία Παρασκευή (με τα ιαματικά λουτρά της) στρίψαμε πάλι προς το εσωτερικό για να περάσουμε από το Παλιούρι πάλι στην ανατολική ακτή της Κασσάνδρας.

Στον Γλαρόκαβο υπάρχει το ομώνυμο beach bar με πάρα πολύ κίνηση, καλή μουσική, 4 ευρώ ο φραπές + 1 το νερό = 5 αλλά δεν πληρώνεις εξτρά για τις ξαπλώστρες - ομπρέλες.
Η θάλασσα εδώ είναι καταπληκτική. Η παραλία με χοντρή άμμο και ψιλό βοτσαλάκι μου θύμισε τις παραλίες της Πρέβεζας μόνο που η θάλασσα εδώ βάθαινε πιο ομαλά και τα νερά ήταν πιο ζεστά και πιο ευχάριστα για κολύμπι.

 

Για φραπέ+σοκολάτα+φρέντο+3 νεράκια, πληρώσαμε 16,50 € αλλά όπως είπα οι ομπρέλες συμπεριλαμβάνονται στην τιμή.