επόμενο »

[Επισκέπτης]

Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
Χάσατε το email ενεργοποίησης;

1 ώρα 1 μέρα 1 εβδομάδα 1 μήνας Χωρίς όριο

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης

Σύνθετη αναζήτηση

[peppe]

Πριν από μερικές μέρες τελείωσε το καλοκαιρινό μας ταξίδι. Σίγουρα το μεγαλύτερο και μάλλον το καλύτερο ταξίδι που έχουμε πάει ποτέ. Μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα προσθέτουμε εδώ άρθρα σχετικά με τις χώρες και πόλεις που συναντήσαμε. Προς το παρόν, ένας σύνδεσμος που δείχνει τους περισσότερους από τους προορισμούς μας:

http://maps.google.com/... (δε δουλεύει προσωρινά, δείτε το kmz παρακάτω)

Η φορά του ταξιδιού ήταν αντίστροφη των δεικτών του ρολογιού  

EDIT: Προσθέσαμε κάποιες φωτό στο παραπάνω.

Για όσους έχουν Google Earth εγκατεστημένο (προτείνεται), δείτε το συνημμένο αρχείο.

[gr-traveler]

Μπράβο, ρε Pepe. 
Αυτά είναι ταξίδια! Πολύ σας χαίρομαι. 

[dk]

Παντα τετοια φιλε μου!!!
Εκανα κι εγω δυο μεγαλα road trips το 2006 σε Δυτικοκεντρικη Ευρωπη..αυτο μπορεις να το διαβασεις εδω http://www.travelchat.gr/forum/index.php/topic,344.0.html ...κι αλλο ενα το 2007 Ανατολικοκεντρικη Ευρωπη που γι'αυτο δεν εγραψα story...εχει πολλα κοινα σημεια με το δικο σου...πληροφοριακα σου γραφω τα μερη που επισκεφτηκα...

Περασα τα σκοπιανα συνορα και επισκεφτηκα  ΒΙΤΟΛΑ-ΤΙΤΟ ΒΕΛΕΣ- ΣΚΟΠΙΑ(FYROM) ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ-ΝΟΒΙΣΑΝΤ(ΣΕΡΒΙΑ) ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ-ΓΚΙΟΡ-ΛΙΜΝΗ ΜΠΑΛΑΤΟΝ(ΟΥΓΓΑΡΙΑ) BANSKA BYSTRICA-DONOVALY(SLOVAKIA) ΚΡΑΚΟΒΙΑ-ΑΟΥΣΒΙΤΣ-ΒΑΡΣΟΒΙΑ(ΠΟΛΩΝΙΑ) ΟΛΟΜΟΥΤΣ-ΜΠΡΝΟ(ΤΣΕΧΙΑ)ΒΙΕΝΝΗ(ΑΥΣΤΡΙΑ) ΣΕΡΑΓΙΕΒΟ-ΜΟΣΤΑΡ(ΒΟΣΝΙΑ) ΟΣΙΕΚ-ΔΑΛΜΑΤΙΚΕΣ ΑΚΤΕΣ-ΣΠΛΙΤ-ΝΤΟΥΜΠΡΟΒΝΙΚ(ΚΡΟΑΤΙΑ) ΚΟΤΟΡ-BUDVA-ΠΟΝΤΓΚΟΡΙΤΣΑ(ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ) και τελος ΣΚΟΔΡΑ-ΔΥΡΡΑΧΙΟ-ΤΙΡΑΝΑ-ΕΛΜΠΑΣΑΝ-ΠΟΓΡΑΔΕΤΣ-ΚΟΡΥΤΣΑ(ΑΛΒΑΝΙΑ) οπου εμεινα μερικες μερες σε σπιτι φιλων.

Διαρκεια ταξιδιου 17 μερες.

[peppe]

Ευχαριστούμε για τα καλά λόγια!

Όταν μου ήρθε στο μυαλό πέρυσι ένα roadtrip ανατολικής Ευρώπης, αρκετοί από τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι έσπευσαν να με προειδοποιήσουν ότι θα είναι επικίνδυνο για τη σωματική μας υγεία, θα μας κλέψουν τα υπάρχοντά μας και το αυτοκίνητο και δε θα έχουμε πώς να γυρίσουμε κλπ. Επειδή όμως είμαι περιπετειώδης άνθρωπος (κάποια στιγμή θα την πατήσω, έτσι δεν πάει; ) προσπάθησα καθησυχαστικά να πείσω το έτερον ήμισυ για το κέρδος που θα είχαμε ως άνθρωποι και ταξιδιώτες από ένα τέτοιο τόλμημα.

Δεν ήταν πολύ δύσκολο τελικά, οπότε οι τελευταίοι μήνες πριν από τον Ιούλιο που πέρασε κυριολεκτικά μονοπωλήθηκαν από την προετοιμασία του ταξιδιού. Δεν είναι λίγο άλλωστε να περνάς με το αυτοκίνητο τόσους πολλούς τόπους, τους οποίους μάλιστα δεν έχεις επισκεφτεί ξανά και στους οποίους δεν έχεις γνώση καμίας τοπικής γλώσσας!

Οι χώρες που τελικά καταφέραμε να πάμε ήταν (με σειρά επίσκεψης):

• Βουλγαρία
• Ρουμανία
• Ουγγαρία
• Σλοβακία
• Πολωνία
• Τσεχία
• Αυστρία
• Ουγγαρία (2η φορά)
• Σερβία
• Βουλγαρία (2η φορά)

Από τον αρχικό προγραμματισμό μας ξέφυγε η Σλοβενία, λόγω πίεσης χρόνου. Φυσικά κάναμε κάποιες περικοπές στην αρχική ρότα του ταξιδιού, τις οποίες θα σας διηγηθούμε αναλυτικά παρακάτω. Αυτή όμως είναι και η ομορφιά ενός roadtrip, ότι προσαρμόζεται δυναμικά στη διάθεση της ομάδας. Πρακτικός περιορισμός είναι μόνο το πόσες ώρες είναι κανείς διατεθειμένος να περάσει πίσω από το τιμόνι.

Μετά από αρκετό διάβασμα και ψάξιμο σε πάρα πολλά φόρουμ, μπλογκς και συναφείς καταχωρήσεις κατέληξα ότι ο καιρός ήταν κατάλληλος από άποψη αυτοκινήτου, γιατί πλησίαζε ο χρόνος για αλλαγή αμορτισέρ (και ελατηρίων ίσως) και ελαστικών. Αυτό σημαίνει πως δε θα το λυπόμαστε και πολύ σε οποιασδήποτε ποιότητας δρόμου και αν βρισκόμαστε. Δεδομένου κιόλας ότι αποφύγαμε επιτυχώς όλους σχεδόν τους αυτοκινητόδρομους και τα διόδια, μπορείτε να φανταστείτε - η απλά να περιμένετε να δείτε παρακάτω - τι καταστάσεις ζήσαμε

Στατιστικά ταξιδιού:

• 8 χώρες
• 7000 χλμ δρόμου
• 140 ώρες οδήγησης
• 8.5lt/100km σε υγραέριο, συνολικού κόστους κάπου 320€

Για την ιστορία, τα μόνα σημεία που πληρώσαμε διόδια ήταν:

• Η γέφυρα από Russe (Βουλγαρία) προς Giurgiu (Ρουμανία), πάνω από το Δούναβη: 8€
  (εναλλακτικά θα έπρεπε να πάρουμε φέρι μπόουτ)
• Ένα τμήμα δρόμου περίπου 40km στη Σερβία, φτάνοντας στο Novi Sad, 330 δηνάρια (~3.5€)
  (εκεί πραγματικά τα χάσαμε και μπήκαμε σε δρόμο με διόδια, το gps δε μας βοήθησε και πολύ!)

Στοιχεία προετοιμασίας και συλλογής πληροφοριών για το ταξίδι, χωρίς σημασία στη σειρά, ήταν τα εξής:

• Ένα χοντρικό διάγραμμα της πορείας που θα ακολουθούσαμε, ώστε να το διανθίσουμε αργότερα με ενδιαφέροντα στοιχεία της διαδρομής
• Τόποι και μνημεία προστατευόμενα από την UNESCO, μαζί με το κατά πόσο θα ήταν εφικτό να τα προσεγγίσουμε
• Χάρτες και λίστα σημείων ενδιαφέροντος για μεγάλους σταθμούς του ταξιδιού
• Νομίσματα που θα συναντούσαμε στο δρόμο μας, μαζί με πρόσφατες ισοτιμίες για να έχουμε ως γνώμονα στην ανταλλαγή συναλλάγματος
• Διαθεσιμότητα πρατηρίων υγραερίου κίνησης και συμβατότητα των ακροφυσίων με το δικό μας
• Πολλά (μα πάρα πολλά!) σημεία ενδιαφέροντος για το gps για ξενοδοχεία, ξενώνες, κάμπινγκ, πρατήρια υγραερίου, τουριστικά σημεία, κάμερες δρόμων, supermarkets, internet hotspots και άλλα
• Συλλογή αρχείων με στοιχεία από wikitravel και άλλα, για σημεία που πιθανό να επισκεπτόμαστε
• Συλλογή πληροφοριών για εκδηλώσεις που ίσως να προλαβαίναμε σε κάθε τόπο, ώστε να μπορούμε να "πιέζουμε" το πρόγραμμα για να τις φτάνουμε
• Κράτηση δωματίων για τις 2 πρώτες νύχτες του ταξιδιού, ώστε να έχουμε χρόνο να προσαρμοστούμε και να ψάξουμε πριν δούμε για τις επόμενες
• Πιθανές απαιτήσεις νομοθεσίας σε κάθε χώρα. Χτυπητά παραδείγματα:
  
  • η υποχρεωτική εγγραφή (registration) σε κάθε κατάλυμα στη Σερβία, με (θεωρητική) υποχρέωση να τα παραδώσει κανείς στο συνοριακό σταθμό, φεύγοντας από τη χώρα
  • η αγορά vignette (προσωρινά τέλη κυκλοφορίας) για χρήση συγκεκριμένων δρόμων σε κάποιες χώρες και
  • η υποχρεωτική χρήση φώτων πορείας στο αυτοκίνητο στις πιο βόρειες χώρες
• Ενημέρωση σχετικά με συνοριακούς και τελωνειακούς σταθμούς, όπου αυτοί υπάρχουν. Από όλες τις χώρες που περάσαμε, μόνο η Σερβία είναι εκτός ΕΕ. Οι υπόλοιπες είναι σχεδόν όλες εντός περιοχής Σέγκεν (Schengen), εκτός της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας.
  Τι σημαίνει αυτό; Ότι φεύγοντας από Ρουμανία προς τα βόρεια, ξανασταματήσαμε σε σύνορα για έλεγχο όταν φτάναμε Σερβία, προς τα νότια. Ο σύνδεσμος παραπάνω έχει έναν κατατοπιστικότατο χάρτη.
• Γνώση της ζώνης ώρας σε κάθε χώρα, για να μπορούμε να προγραμματίζουμε check-in, ώρες στάθμευσης κλπ
  Προκύπτει ότι υπάρχει ένας πολύ απλός κανόνας. Όλες οι χώρες που επισκεφτήκαμε, εκτός Βουλγαρίας και Ρουμανίας, είναι μια ώρα πίσω σε σχέση με την Ελλάδα. Αυτές οι δύο είναι στην ίδια ζώνη με εμάς.
• Φυσικά, καταγραφή τοπικών σπεσιαλιτέ και ποτών, για γευσιγνωσία και απόκτηση πιο ολοκληρωμένης άποψης για κάθε τόπο

Όσο αφορά τη διαθεσιμότητα υγραερίου, γνώριζα ότι στη Βουλγαρία υπάρχει παντού και είχα βρει για όλες τις υπόλοιπες χώρες στοιχεία, εκτός της Σερβίας. Αποδείχτηκε ότι υπάρχει παντού διαθέσιμο, αλλού πυκνότερα και αλλού αραιότερα. Πρόβλημα ανεφοδιασμού θα είχαμε μόνο στην Αυστρία (πραγματικά λίγα πρατήρια), αλλά το γνωρίζαμε και μπήκαμε με γεμάτο ντεπόζιτο Η Σερβία έχει παρα πολλά μικρά πρατήρια, αρκετά πιο πυκνά και από τα βενζινάδικα!
Επίσης δεν προέκυψε πρόβλημα με τη συμβατότητα του ακροφυσίου του γκαζιού, αφού σε όλα τα πρατήρια και σε όλες τις χώρες που γεμίσαμε χρησιμοποιείται αυτό που είναι γενικότερα ευρέως διαδεδομένο στην Ευρώπη, το Ιταλικό.

Από όλες τις χώρες, αυτές που έχουν για νόμισμα το Ευρώ είναι μόνο η Σλοβακία και η Αυστρία (και η Σλοβενία, αλλά δεν την προλάβαμε). Για τις υπόλοιπες χρειαζόταν να κάνουμε συνάλλαγμα. Ως πόντιοι, κουβαλούσαμε μαζί μας λεφτά, τα οποία σιγά σιγά ανταλλάσσαμε όπου βρισκόμαστε. Στο τέλος αποδείχτηκε ότι η πιο βολική μέθοδος θα ήταν να πηγαίνουμε στο πρώτο ΑΤΜ και να σηκώνουμε εκεί απευθείας σε συνάλλαγμα. Με κάρτα μαέστρο (οι περισσότερες κάρτες ανάληψης χρημάτων είναι μαέστρο) η προμήθεια είναι αρκετά μικρή και η τιμή συναλλάγματος είναι "ημέρας". Αλλάζοντας σε μαγαζάκια, ακόμα και κεντρικά, έτυχε σε κάποιες συναλλαγές να μας "κλέψουνε" στην τιμή συναλλάγματος. Ευτυχώς δεν έτυχε να μας δώσει κανείς παλιό χαρτονόμισμα ή κάτι που δεν περνάει, αλλά σηκώνοντας απευθείας από ΑΤΜ γλιτώνει κανείς εκτός από αυτό το ρίσκο, και το ρίσκο του να κουβαλάει κομπόδεμα μαζί του.

[peppe]

Βουλγαρία

Εδώ δε μείναμε πολύ. Η λογική ήταν ότι μπορούμε να επισκεφτούμε τη χώρα ακόμα και μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, οπότε προτιμήσαμε να διαθέσουμε χρόνο για τις βορειότερες χώρες, που είναι πιο δύσκολο να φτάσει κανείς. Έτσι διανυκτερεύσαμε για ένα βράδι στα περίχωρα της Σόφιας, την οποία δεν περπατήσαμε καθόλου.

Η Βουλγαρία είναι μία από τις χώρες όπου εφαρμόζεται το σύστημα της vignette για την πρόσβαση στους "καλούς" δρόμους. Δυστυχώς όμως η γείτονα χώρα τώρα αναπτύσσει το οδικό της δίκτυο, οπότε για μεγάλο μέρος του εθνικού δικτύου απαιτείται η αγορά της. Η 7ήμερη κοστίζει 10 λέβα (~5€).
Στο δρόμο μας πετύχαμε πάρα πολλά μπλόκα τροχαίας που σταματούσαν αβέρτα κόσμο. Ευτυχώς δε μάθαμε για ποιο λόγο, ούτε και αν έκοβαν όντως πρόστιμα  

Ανεβαίνοντας από Ελλάδα προς τη Σόφια επισκεφτήκαμε τις πυραμίδες του Stob (Stobski piramidi), φυσικούς γεωλογικούς σχηματισμούς από χώμα, το οποίο παρασύρεται από τα νερά της βροχής και έχει δημιουργήσει μυτερά λοφάκια, τις "πυραμίδες". Στην κορυφή μερικών από τις πυραμίδες τυχαίνει να υπάρχουν πέτρες, οι οποίες αποτρέπουν την κατολίσθηση του χώματος. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό Είσοδος, αν θυμάμαι καλά, 2 λέβα το άτομο, πληρώσαμε από 1€ έκαστος. Για την ιστορία, η ισοτιμία του λέβα με το € είναι παγιωμένη στο 1€ = 1.95583 leva (πηγή Wikpedia - Bulgarian lev), οπότε βγήκαμε οριακά κερδισμένοι

Επίσης επισκεφτήκαμε τη μονή του Ρίλα, στο όρος Ρίλα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο χριστιανικό ορθόδοξο μοναστήρι της Βουλγαρίας και είναι ένα συγκρότημα κτιρίων μέσα στην κατάφυτη πλαγιά του βουνού. Δυστυχώς η μέρα δε μας βοήθησε να βγάλουμε ωραίες φωτό.

[dk]

Βινιετα Βουλγαριας 2008 απο οδικο μου ταξιδι.

[xuzam]

Ωραίο design...μάλλον το κυκλοφορούν από την εποχή των 80's. 

[peppe]

Πολύ πιθανό, να μην έχει αλλάξει εδώ και 20-30 χρόνια. Η φετινή βινιέτα ήταν μπλε, και μωβ η αντίστοιχη της Ρουμανίας.

Συνεχίζουμε με τη Ρουμανία. Οι φωτογραφίες είναι πολλές, γι' αυτό θα τις ανεβάζουμε σε ξεχωριστά μηνύματα, λίγες λίγες.



Ρουμανία μέρος 1ο: Bucuresti (1/2)

Η Ρουμανία είχε για μας τρία διακριτά μέρη, όσα και οι διαμονές μας:

• Bucuresti
• Sibiu
• Timisoara

Φτάσαμε στο Βουκουρέστι περνώντας πάνω από το Δούναβη μέσω μιας γέφυρας που ενώνει τη Βουλγάρικη πόλη Russe και τη Ρουμάνικη Giurgiu. Ο δρόμος δεν ήταν ό,τι καλύτερο έχουμε δει μέχρι τώρα από πλευράς τάπητα. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση όμως η οργάνωση που υπάρχει, τουλάχιστο στο εθνικό δίκτυο: Οι διαγραμμίσεις είναι παντού τέλειες, οι διαβάσεις ζωηρές και η άσφαλτος που οδηγεί σε αυτές έχει κόκκινο χρώμα (τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στα χωριά) και οι οδηγοί τις σέβονται. Υπάρχουν μπλόκα τροχαίας πολύ τακτικά και οι οδηγοί κινούνται με τα όρια ταχύτητας μέσα και έξω από κατοικημένες περιοχές. Άλλα περιμέναμε να δούμε και άλλα βρήκαμε τελικά. Μοναδική εξαίρεση οι νταλικέρηδες, που προφανώς συνεννοούνται μεταξύ τους για μπλόκα, και τρέχουν όπως και οι δικοί μας μέσα στα χωριά, του σκοτωμού. Χαρακτηριστικό ότι, ενώ εντός ορίων ταχύτητας τους προσπερνάς σχετικά εύκολα εκτός κατοικημένων περιοχών, όταν μπεις σε κατοικημένη περιοχή πλησιάζουν και προσπερνάνε αναβοσβήνοντας φώτα και κορνάροντας...

Ένα μέσο μεταφοράς που είχα συναντήσει ξανά όταν είχα πάει παλιότερα στη Μολδαβία είναι οι "ρουτιέρες". Είναι μικρά λεωφορειάκια που κάνουν συνήθως κλειστές διαδρομές μέσα στην πόλη ή συνδέουν την πόλη με τα γύρω χωριά. Δεν είμαι σίγουρος για το νομικό καθεστώς που διέπει αυτή τη μορφή μετακίνησης, αλλά επειδή υπάρχει ανταγωνισμός (τα λεωφορειάκια είναι ιδιωτικά) είναι προς συμφέρον των πελατών.

Η εικόνα που δίνει το Βουκουρέστι είναι πόλης με ιστορία, η οποία όμως δεν έχει πλέον την οικονομική επιφάνεια να συντηρήσει τα κτίριά της. Προφανώς έχει να κάνει με το πόσα λεφτά έχουν οι ιδιοκτήτες να διαθέσουν για την ανακαίνιση των προσόψεων των κτιρίων, αλλά το αποτέλεσμα δείχνει εγκατάλειψη και φτώχεια. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν αποκρουστικό μπροστά στα μάτια μας, αλλά μας έκανε εντύπωση ο αριθμός των κτιρίων που δεν πρέπει να έχουν συντηρηθεί για αρκετές δεκαετίες.

Χαρακτηριστικό επίσης στα κτίρια είναι η ύπαρξη πρόχειρων κατασκευών, μάλλον από αλουμινόχαρτο, που καλύπτουν πολλά παράθυρα. Υποθέσαμε πως είναι ένας τρόπος να σκιάζουν τα δωμάτια, αφού τα περισσότερα κτίρια δεν έχουν μπαλκόνια (και τι να τα κάνουν, για 1-2 μήνες το χρόνο που έχει ζέστη), οπότε δε μπορούν να βάλουν τέντες, και από πρακτικής και από οικονομικής άποψης.

Από το πίσω παράθυρο του ξενοδοχείου που μέναμε είχαμε θέα του κτιρίου της φωτογραφίας, το οποίο κατοικούνταν. Ο κόσμος που έμενε εκεί ζούσε σίγουρα στα όρια της φτώχειας, όπως αυτή ορίζεται σε ένα κράτος σαν τη Ρουμανία. Αν σκεφτεί κανείς ότι, μένοντας σε διαμέρισμα που οι τοίχοι του είναι ασοβάτιστοι και άβαφοι, αυτοί οι άνθρωποι θα βγάλουν χειμώνα με -20 και -30 βαθμούς κελσίου, πιθανώς χωρίς επαρκές σύστημα θέρμανσης κιόλας...

Παρόλα αυτά φαίνεται πως η χώρα καταφέρνει να διατηρήσει ένα ανεκτό βιωτικό επίπεδο. Πολλοί άνθρωποι στεγάζονται σε τεράστιες πολυκατοικίες που χτίστηκαν (μάλλον) επί Τσαουσέσκου. Δυστυχώς δεν είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε κάποια από αυτές για να δούμε τι συνθήκες επικρατούν εσωτερικά.

Ο κόσμος γενικά χαίρεται να βρίσκεται έξω. Άνθρωποι κάθε ηλικίας περνούν πολλές ώρες συζητώντας, παίζοντας σκάκι κλπ σε πάρκα και πλατείες. Σίγουρα απολαμβάνουν τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού γιατί το χειμώνα οι δραστηριότητες εξωτερικού χώρου περιορίζονται σημαντικά.

Ανάμεσα στις τεράστιες εργατικές πολυκατοικίες, τους ασοβάτιστους τοίχους και τα παρατημένα κτίρια υπάρχουν βεβαίως και σύγχρονα αρχιτεκτονικά κτίρια, σημάδια της εισόδου στη χώρα κεφαλαίων από τη Δύση, και ελπίδας για περισσότερες θέσεις εργασίας και βελτίωσης των συνθηκών ζωής.